من،سکوت...مینویسم
کاش صدای خالی شدن هم ،همچون شکستن شنیده میشد ... کاش یکبار هم که شده تمام دنیا از هر چیزش خالی و دوباره از نو پر میشد ،تا صدایش آراممان کند که دوباره نو خواهیم شد تا صدایش تکانمان دهد ،همه چیز را به هم بریزد ...کاش یکبار خالی و دوباره از نو پر میشدم... کاش دیگر کاش را بر زبان نیاورم "تا خالی بودن را نفهمم نخواهم فهمید تا کی باید سیراب شوم "
نوشته شده در جمعه یکم شهریور 1387ساعت
12:57 PM توسط طیبه پاكدل| |
| Design By : Night Skin |

